Butterf*LEAF*es

16.56

2013 оны 08-р сарын 15 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*

Сэтгэл тэгтлээ ихээр хоосорч хөндий шуугиад

Сэрүү татуулан цээж жиндүүлэн салхин үлээнэ

Ийм өндөр уул шиг чиний тухай бодол

Ингээд л салхинд сарних атгахан үүл шиг одох л... 

Солиорсон үгс

2013 оны 03-р сарын 18 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*

Улаан хамбан, ус шиг долгилох хөшигний ард би зогсоод

Учиргүй ихээр, бүр галзуурсан ихээр инээд алдана....

 Дэлгэрэнгүй»

цохилт...

2013 оны 03-р сарын 05 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
... Дэлгэрэнгүй»

Чи хаана байна?

2013 оны 02-р сарын 28 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
хаана байна... Дэлгэрэнгүй»

01.16

2013 оны 01-р сарын 28 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
... Дэлгэрэнгүй»

үл мэдэх нь...

2013 оны 01-р сарын 21 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*

Үнэндээ би бичмээр байвч юуны тухай бичихээ үл мэднэ...

Тэртээх өдрүүдэд, өглөө бүхэн өөртөө зориулсан цахим тэмдэглэлээ хичээнгүй товшиж, хөөсрөн эргэлдэх өтгөн гэгч нь кофены үнэр хар товчлуур дээгүүр хөнгөн бас хурдан бүжиглэх хурууны өндөгөнд минь зориулан аяз тоглох мэт.... би бичээд л байсан.... дотроо байсан бүхий л мэдрэмжээ би бичээд л байсан... өөртөө л хадгалж үлдэх, өөр хэнд ч хэрэггүй тэр л мэдрэмжүүдээ би бичээд л байсан... Гэвч...

Мэдрэмж минь дуусчихсан юм болов уу... миний мэдэх би өөрчлөгдчихсөн юм болов уу... магад өнөөдрийн энэ амьдрал хувиргачихсан юм болов уу... мэдэхгүй ээ би зүгээр л өөрийгөө хорьчихсон ч байж магадгүй...

Мэдрэмж минь хаа сайгүй ундарч, үе үеээрээ нийлэн сэтгэл илэрхийлэх үгсийг бүтээж, үгсийн чадлаар би зовлонгоос хөнгөрч, үгсийн чадлаар би шаналалаас ангижирч, үгсийн хүчээр би урагш алхдаг өөр бас баярлаж хөөрдөг байсан...  

Уулыг нурааж, усыг ч эргүүлчихмээр тэр их эрч хүчийн ундарга хүчтэй оргилж байсан үе нь тэртээд одож, одоо бол хойшид дахиад жаахан ч болов илүү удаан хугацаанд урсахаа бодоод нэгэн хэмнэлээр, зөөлхөн, намуухан, сэмээрхэн урсдаг болчихож...

Би угаасаа л бичдэг хүн биш юм л гэж.... Айхтар авъяас нь халгиж цалгисан хүн биш юм л даа.  Хоромхон зуурын мэдрэмжээ зөв буруу холиод л мэддэг хэдэн үгэндээ базаад л буулгачихдаг... сэтгэл хөдлөл, тачирхан мэдрэмжээ л буцалгаж суусан хүн юмсанж.  Айхтар гүнзгий шаналал, уйтгар, гуниг таарвал урсаж гарахгүй нулимсныхаа оронд уйтай хэдэн үг хэлхээд байдаг хүн ч юм уу.... бичих, бичлэг, бодох, бодол бүгд алсран замхарч байх шиг... үнэндээ юу чаддагаа ч мэдэхээ байх шиг...  

юу ч мэдэхгүй, мэдэхийг ч хүсэхгүй, мэддэг зүйлдээ ч тэмүүлэхгүй...

би бүхнийг үл мэднэ.... 

Худалч...

2013 оны 01-р сарын 15 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
... Дэлгэрэнгүй»

Бодрол

2013 оны 01-р сарын 14 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
гэнэтхэн, хэдхэн үг....  Дэлгэрэнгүй»

....

2012 оны 10-р сарын 21 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
Зүү утас холбон мяралзуулж амьдрал шаглаад
Зүгээр ч үгүй нарийн, ороолдсон хээ урлана
Зүсрэн урсах цаг хугацааны хэжүүрт шахагдавч
Зангилаа ороож учиг тасдахыг яарч тэвэдэхгүй нь....

...

2012 оны 10-р сарын 04 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*

Намрын сэрүүн салхинд гэзгээ хийсгэж
Нэг л их гомдол цээжиндээ тээж алхахдаа
Нэгэн насны амьдралд ханачихсан мэт санагдах ч
Наран мандах өдрүүдэд аргагүй л шунан хоргодно....

Дутуу хаялсан нойтон цасны ширхэгт тоолж
Дуу аяласхийн жавар хавчуулан ганц нэг гишгэлээд
Дутах юм ч алга даа гэж сэтгэлээ цатгаад
Дундуурыг дүүргэж царайдаа мишээл цацруулна....

шөнө дундын нулимс

2012 оны 07-р сарын 24 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*

Нэг л их бодол намайг ээрч
Нүдний минь аяганд дарс хундагалав
Нутгийн  минь үнэр дарснаас амтагдахад
Нээрээ л надад нутаг минь дутагдахыг мэдэрнэ...

Юутай гашуунаар хоолой зангирч
Юуны учир би мэлмийдээ дарс нэрнэ вэ
Хаа ч явсан  монгол юм  гэх бахархал
Хичнээн хожуу зүрхээр хатгуулаад тэр биз...

Үүр шөнийн завсраар ажлаасаа ч тараагүй над шиг хүн хэтэрхий цөөхөн байгаасай гэж хүснэ. Өөрийн амьдралаар амьдраад байгаа ч юм уу, хүний төлөөнөөс амьсгалаад байгаагаа ч мэдрэхгүй нэг тийм хачин үе надад тохиож. Хувь тавиланд эргэлзэж явах цаг ч, нас ч биш гэж итгэсэн тул юутай ч би үүнийг дагаж бас давж туулахаар шийдсэн мэт л.

Амрахсан гэж хичнээн ихээр хүсэх тусам л энэ зуны улирал дэндүү хурдан дуусаад байх шиг. Алагхан охиддоо ээж шиг нь байж, арав таван цагийг хамт өнгөрөөхсөн гэж тэмүүлэх тусам л нэг л худал болоод байх шиг... хэнд ч гомдох эрх үнэндээ надад байхгүй мэт. Аглагхан талд дураараа алхаж, хэдхэн хором ч болов ногооны униарт дуниартаж, хээрийн салхи үнэрлэн мансуурч, хорвоогоос хэсэгхэн ч болов тасрахсан гэсэн мөрөөдөл одоо бүр шунал болон хувирч, хоолойд минь тулгасан хутга шиг л хорсгож байна.

Нүүрэн номын шинэхэн танилын зургийн цомгоор хэсэгхэн зугаалав. Дөрвөлжин дэлгэцээр дамжуулан, танилын үзэж танилцсан, аялаж туулсан тэр л газар нутгуудын зургийг эхэндээ бахдан биширч, сонирхож байсан бол цаашлах тусам л сэтгэлд улам хөндүүр оргиж, эх орныхоо тэр гайхалтай сайхныг нүдээр үзэж, биеээрээ туулж, чимххэн ч болов агаарыг нь амталж, дусалхан ч болов усыг нь үнэрлэж чадахгүй байгаадаа асар ихээр бачуурав. Бачуурал минь гэнэтхэн тэр гэхийн тэмдэггүй нэг л өөр мэдрэмж болон хувирч тэрхэн зуурт л хоолой гашуу оргиулан, цээжнээ шилбэ зангидагдаж, хоёр нүд минь аягандаа дарс нэрээд тэр гэхийн зуургүй л би мэлмэрүүлчихэв.

Ийм мэдрэмж надад анх удаа ирсэн. Үнэн гэдгийг би хэзээ ч батлаж чадна.

Хэдхэн хоногийн өмнө би алжааж ядраад хэсэгхэн бухимдахдаа нэг жилийн өмнө хүний нутагт үдсэн нэг сарын хугацаа хичнээн амар амгалан байгаа вэ хэмээн харуусан санагалзаж байснаа бодоод өөртөө гомдов. Өөрийн нутгийн гайхамшиг, үзэсгэлэн бүхнийг нээн мэдэрч чадаагүй байж, хүний нутгийг санагалзсандаа дургүйлхэв. Тэнгэр, нар, сар, агаар, бүр ширхэг тоос нь хүртэл өөриймсөг нутгаа мэдрээгүй би хичнээн өчүүхэн юм бэ л гэж өөртөө давтан үглэсээр байна.

Зөнгөөрөө байгаа нь хүртэл өнгө будаг нь төгсөрсөн урлагийн бүтээл мэт, зэрэгцээд орших нь хүртэл агуу суут архитекторын туурвил мэт... миний нутаг ийм л гэх бодол намайг эзэмдэж... гэнэтхэн би мэлмэрсэн биз... Эрүү өвдөг минь нийлээд, эмгэн болсон ч байсан хамаагүй, эх орныхоо үзэсгэлэн бүрийг мэдрээд л төгсөхсөн гэж хичнээн ихээр хүснэ. Хүсэл минь шунал болж намайг зовоосон ч би харамсахгүй байхаа...

Удахгүй үүр цайх нь... гэнэтхэн мэлмэрсэн нулимсны тухай л бодол намайг торгоож байна....

 

Итгэл...

2012 оны 04-р сарын 12 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
Би итгэдэг... Дэлгэрэнгүй»

солонго...

2012 оны 04-р сарын 10 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*

Намар намарт хагдарсан навчисаар би үгээ дайгаад

Нэг л мэдэхэд нүцгэрч үлдсэн улиас шиг гингэнэж байсан

Нэгэн насны амьдралд би хичнээн хувирч ханаад

Нөгөөдрийн өглөөг угтахдаа өөрийгөө ч олохгүй байсан

Хурууны аясаар бөмбөрөх мэдрэмжийн хүч буураад

Хүсэл тачаалаас ангид өөрийгөө хорьж тайтгарсан ч 

Хүмүүний орчлонд шунаж, жаргаж бас хоргодоод

Хөрстөд би зүсээн хувилгагч солонго мэт замхарсан...

зөөлөн... дулаахан...

2012 оны 03-р сарын 28 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
Хатуу нь зөөлөндөө уярдаг ертөнц юмсанж... Дэлгэрэнгүй»

гэхдээ л би....

2012 оны 03-р сарын 13 Нийтэлсэн Butterf*LEAF*
чимээгүй инээмсэглэнэ... Дэлгэрэнгүй»