GoGo Blog

Заяа...

http://sl.blog.gogo.mn — Thu, 4 Mar 2010 10:04:48 ULAT

Өглөөнөөс хойш би юунд ч юм гуниглана... Ямар шалтгаан байгааг би мэдэхгүй мөртөө л... сэтгэлд минь нулимсаар бороо шаагиад байх юм...

Бүсгүй заяа гэж танхилхан мөртөө... тайлагдашгүй... дэндүү нууцлаг....

Энэ л дуу өглөөнөөс хойш сонорт уянгалсаар... сэтгэл уйлсаар...

хэн ч гүйцэхгүй....

http://sl.blog.gogo.mn — Tue, 2 Mar 2010 22:47:45 ULAT

Хайртай байсаан чи надад

...би хожим ухаарсан

Хязгаартай байсаан хайр чинь...

...би бас л хожимдсон

Дэндүү ихээр эвдчихжээ намайг чиний хайр

...хэн ч чамайг гүйцэхгүй нь

Дэвсэж тоссон хайр бүхэн надад

...чамайг санагдуулаад шаналалтай байна...

хайрласан хайр нь намайг эвдээд хатуу чулуун зүрхтэйн болгочихож.... яалтай

хажууд байхгүй болчихсон түүнд хичнээн өширхөөд би... яалтай...

Заримдаг бодол -II

http://sl.blog.gogo.mn — Tue, 2 Mar 2010 11:11:27 ULAT

Хүсэл минь хүлээлт болон хувирахын цагт

Хайраа би нөхөрлөл болгон хадгалахуйд

Хазаарласан сэтгэлийн угаас ундрах бяцхан горхи

Харамлахуй болоод тунирхалын аясаар аядуухан жирэлзэнэ....

30 дугаар хуудас...

http://sl.blog.gogo.mn — Thu, 25 Feb 2010 09:43:24 ULAT

Бурхад бидэнд тэр бүр тохиолддоггүй, бидний оршин буй хэмнэлээр урсдаггүй учрал тохиолыг тэртээ доор, хөрст гариг дээр оршин сууж буй эгэл жирийн, энгийн хүмүүс АМЬДРАЛ хэмээн нэрийддэг аж... Өдөр бүхэн, цаг хором бүрт л аливаа асуудал, зовлон, жаргал, уйтгар гуниг бүртээ л бидний нэрийг дуудан залбирч эсвэл баярлан талархаж байдагт гайхаад байдаг юм...

Үнэндээ хүмүүс Бурхад л тэдний хувь төөргийг нь зурж, амьдралынх нь даваа нугачаа, аз жаргалтай хором мөч бүхнийг зураглаж, сүүлчийн амьсгал авах дүр зургийг нь зохиож суудаг гэж санадаг... Гэтэл үнэндээ бидэнд тийм зүйл хийх эрх байхгүй шүү дээ...

Хүн болж төрнө гэдэг зүүний үзүүр дээр ширхэг будаа тогтоохын дайтай нарийн, үнэ цэнэтэй үйл атал бидэнд тэр их үнэ цэнэ, ховор тохиолын зам харгуйг зааж, хувь төөргийг зурах эрх олдох билүү....

Хүн бол өөрөө өөрийнхөө бурхан. Хүн бол өөрийнхөө хувь төөргийг зураглагч..... би зүгээр л уншигч... нэг нэгээр насан нэмэгдэх бүрт номын хуудаснаа зурайн тодрох хүмүүний амьдралын намтрыг дүгнэн уншигч нь бид....

Тэртээ доор оршин байгаа гариг ертөнцөд амьдарч буй жирийн нэгэн эмэгтэйн амьдралын тухай өгүүлэх "Эргэлдэн буух навчсын дор" хэмээх номын хавтсыг анх сөхөж гарчигласнаас хойш хуудасны дугаар 30 дээр ирчихэж....өнгөрөгч 29 хуудаснаа дурайсан түүний амьдралаас үүдэн ухаан бодолд нь, санаа сэтгэлд нь ямархан зураглал бууж байгааг цухасхан сийрүүлвээс...

Нэг нэгээр тоологдсоор нас минь гуч хүрчихэж....

Үндсэндээ би өнөөдрийг хүртлээ зөвхөн нийгэмших гэж хичээж зүтгэсээр л ирсэн мэт.

Ачлан төрүүлж, өсгөсөн настан буурлууд, эцэг эхийн хайрыг ойлгож, амьдралын харгуйд хослон давхих түшиг ханиа олж, хүсэл зорилгоороо нэгдэж, хэн хэнээ нөхөн үерхэх анд сайн нөхдийг таньж, ажил албанд гар нийлэн зүтгэх хамт олноо бүрдүүлж, амь амьдралын минь үргэлжлэл ямархан хүн болж өсөхийг харж, амьсгал хураахдаа би юунд хангалуун, юунд харамсахаа бодолдоо тунгааж сурах гэж...хорвоо дэлхийд би ямархан өнгөөр гэрэлтэж, хоёргүй шударгуу хоолойгоо хаана хангинуулахаа энэ л мөчлөг дээр би сонгох мэт...

Гучин наснаас бүсгүй хүний амьдрал гундах замдаа ордог гэдэг үгэнд би дургүй. Гучин нас л хүрчихвэл юу ч хийж бүтээж чадахгүй болчих мэт тэр гутранги бодол харин ч намайг айлгадаггүй юм. Харин ч 30 хүртлээ би хэн байсан билээ, юу хийсэн билээ., юу хийх чадалтай байсан билээ гэж бодох...... 30 наснаас хойш би хэн болж, юу хийж, юуг бүтээх чадалтай болох билээ гэж бодох хоёрын хооронд асар том ялгаа байгаа биз.

Ямар ч хүнд хэцүү үед, дуудаад дуудаад хажууд минь буудаггүй Бурхадаас илүү ачлалтай эцэг эхтэй хүн би...

Ямар ч аз жаргалтай үедээ талархаж хашгичаад сонсдоггүй Бурхадаас илүү анд нөхөдтэй хүн би...

Ямар ч гуниг зовлонтой үед, нулимсыг минь арчих нь байтугай.. сэтгэлийг минь ч засдаггүй Бурхадаас илүүтэй нүүрэнд минь инээмсэглэл тодруулж, сэтгэлийг минь цэлмээдэг алаг хөөрхөн үрстэй хүн би....

Ямар ч худал хуурмаг үед замыг минь зааж, чигийг минь тодорхойлдоггүй Бурхадаас илүү өөртөө итгэх итгэл, өөрийн үзэл бодолтой өөрөө өөртөө эзэн хүн би...

Гучин насны босгон дээр жаахан охин шиг дэрвэж дэгддэггүй, намба, тавьтарын сүүдэртэй, зөв бурууг ойлгох ухааны сэжүүртэй... эцэг эхийн хайр хичнээн агууг мэдрэх эхлэлтэй... худал хуурмагийг ялгах хараа, мэдрэмжийн хэлтэрхийтэй болчихсоноо мэдэрч байна...

Энэ бол амьдралд өөрөөрөө гэрэлтэж, өөрийнхөө дуу хоолойгоор жиргэхийн зөвхөн эхлэл.... Өнөөдрийг хүртэл энэ бүх өчүүхэн ухаан, ухаарлыг олж авахын тулд л би амьдарч ирсэн бол үүнээс цааш өөрт байгаа бүхий л сэрэл мэдрэмжээ сайжруулж, баяжуулж... ухаан ухаарлаараа дамжуулан бусдын төлөө юу хийж чадах бүхнээ сорьж амьдрах их замын эхэнд хөл тавьж байна....

Өнөөдрийг хүртэл намайг бүрдүүлж, миний амьдралыг чимж, түүх намтрыг минь хамт бичилцсэн хүн бүхэнд болон... маргаашийн амьдралд минь ухаан нэмж, үйлд минь түшиг болж, сайн мууг хуваалцан алхах тэр л бүхэнд хязгааргүй ихээр талархана.... бодлоор минь хөглөгдөж, сэтгэлээр минь жигүүрлэж, амнаас минь урсах ганцхан үг багадах ахуйд үйл минь түүнийг нөхөх гэж хичээх...

Магад би өнөөдөр таныг гомдоосон бол маргааш би таныг баярлуулах гэж...

Магад би өнөөдөр таныг уйлуулсан бол маргааш би таныг инээлгэх гэж...

Магад би өнөөдөр таныг танихгүй бол маргааш би тантай танилцах гэж...

Магад би ...... үгүй бол маргааш би .... болох гэж....

Амьдрал өнгөн дээрээ ямар ч зорилгогүй мэт боловч амьсгал хураах эцсийн мөчдөө бид юуны төлөө амьдарсанаа ухаарч, юу бүтээснээ мэдэрч чадсан л байвал... тэр миний амьдралын гол учиг...

Хүн бүрийн амнаас тасралтгүй урсаж буй амьдрал гэж энэ үгний учир утгыг багцалж ойлгох үнэндээ хэцүү юм. Учир нь хүн бүр өөрийнхөө зурсан хувь заяаны төөрөг, хувь тавилангийн зурлагаасаа өөрийгөө дүгнэдэг. Аливаа нэгэн цэг хүрэл хэн байсныгаа, хэрхэн амьдарсанаа харж л цаашдаа хэн болж, хэрхэн амьдрахаа төсөөлөн урагш алхдаг...

Хүн болж төрнө гэдэг өөрөө асар үнэтэй хувь тавилан билээ л...

Адам

http://sl.blog.gogo.mn — Sat, 20 Feb 2010 22:07:16 ULAT

Хүн хорвоод ирэхдээ нүцгэн ирээд хорвоогоос нүцгэн буцдаг гэдэг... Үнэндээ бидэнд юу ч байдаггүй... эхэндээ...Яг л Адам шиг...

Гэтэл хорвоогоос буцахын цагт яагаад тэгтлээ хорогддог юм бол?

Сэтгэл дулаацуулах бүлээхэн дурсамжууд, хорвоог чимсэн хосгүй сайхан хайр дурлал, амин биенээс урссан алаг хөөрхөн үрс.... амь амьдралын хэсэг анд сайн нөхөд... амраг хайртай тэр минь гээд л...

...гэхдээ энэ дурьдсан бүхэн байхгүй байсан ч хүн хорвоогоос, амьдралаас буцахдаа хором хоромоор л хорогдож байдаг. Ганц хормын амьдралд ч гэлээ шунан дурлаж байдаг.

Өчигдөрхөн нээлтээ хийсэн шинэхэн уран бүтээлийг тухлан сууж, таалан соёрхов.

Хөр цасан дээр хөл нүцгэн... бишээ ганцхан хөл биш... тэр чигтээ нүцгэн бие... залуу атга дүүрэн цас залгилж, хаашаа ч юм тэмүүлэн гүйж эс бөгөөс юунаас юм зугтаана...

Их гэсэн тодотголтой давчуухан хотын хөдөлгөөнт амьдрал.... юунд ч юм яарсан, юунд ч юм шунасан... давчуу амьдрал... Зарим нэг нь хожиж харин зарим нэг нь хожигддог хоёр талд амьдрал...

Харин нөгөө талд амар амгалан, нам гүм... хайр дурлал... итгэл сэтгэл... тэнгэрлиг амирлингуй амьдрал... гэхдээ л бас асар их тэвчээр... хүлээлт, цөхрөл....

Уур бухимдал, уцаар, бачимдал, сэтгэл гөлийлт, үл хайхрал... санаа зовнил, уужим ухаан, хайрлах сэтгэл, сэтгэл хөдлөл, тэсвэр тэвчээр, тэнхээ чадал, ухааны цараа, амьдрах арга, сэтгэлийн хариуд сэтгэл, итгэлийн хариуд итгэл...хайр дурлал, шунал тачаал, сэрэл мэдрэмж, дур тавилт.... уусан нэгдэл, урагшлах хүч, азын тэнгэр, хайрын бурхан, хэнээс үл хамаарах, хэн ч саад болохгүй... хэнд ч түвэг удахгүй..... хагацал шаналал, харуусал гуниг.... хорогдох сэтгэл... холдохын тавилан.... үзэн ядалт, эвлэрэн орхих....

Энэ бүх л мэдрэмж... урт биш гэхдээ богино бас биш тэр кинонд бүгд байсан. ашиг орлогын төлөө шунан дурлаж хийгдсэн бүтээл бус.... зорьж үзсэн хүнд өчүүхэн жаахан ч гэлээ ухаарал, сэтгэл хайрлах...

"Би гоё сайхан ярьж чадахгүй л дээ. Гэхдээ л би өөрийгөө яагаад байгааг ойлгохгүй байна. Би азтай, хамгийн азтай хүн...." хэмээсэн Адам...

.....Хэрвээ Адам хөлөг онгоцонд суугаад хөвж яваа гэвэл .... хөлгүй тэр их далай нь Сэтгэл л байж таараа....

PS: "Сэтгэл гэдэг чинь далай юм шүү дээ..." хэмээсэн найздаа талархав. Найзын маань сэтгэлийг надтай зэрэгцэн сууж, шимэн амталсан найздаа бас талархав....

заримдаг бодол...

http://sl.blog.gogo.mn — Sat, 20 Feb 2010 00:18:28 ULAT

Хажуудаа чамайг байгаасай гэтэл

Хаашаа ч юм одсон байх л

Хавар ирээд намар буцдаг шувууг би

Хахир өвлөөр хүлээгээд байх шиг

Хайрыг бас хөлдөөчихсөн гэж үлгэрч өвөө надад юу ч хэлээгүй....

Дэргэдээ чамайг үлдээсэй гэтэл

Дэндүү холд нисчихсэн байх юм

Дугараа тойроод л эргэдэг хундагыг би

Дундлаагүй байж л нэхээд байх шиг...

Дурлалыг бас дуусдаг гэж дууч бялзуухай надад юу ч жиргээгүй...

Хайртай байсан...

http://sl.blog.gogo.mn — Wed, 17 Feb 2010 11:26:36 ULAT

Зүрхэн тушаа зурвас татаж

Зуурдын учрал сэтгэл хатгана... зүүдэнд бус...

Зүгээр нэг үнсүүлмээр мэдрэмж

Зугаа... бишээ дурлал байсан мэт...

Ганц үгний гажуу солио

Галзуурсан мэт гал асна.... сэтгэлд минь

Ганцхан... цор ганцхан тэр минь

Гарцаагүй хүнийх.. минийх бишээ хүнийх...

Хугацаа тоололгүй хайрыг нь алдсан

Хурцлаж ирлэлгүй мохоосон дурлал

Зүтгэж зөрүүдлэсэн муйхарлал... тэнэглэл

Зүгээр л .... зүгээр л би түүнд хайртай байсан...

цагийг урьтаад

http://sl.blog.gogo.mn — Mon, 8 Feb 2010 22:51:25 ULAT

Хүсэл сэтгэлийн мухарт хурын үүлс хуралдахуй

Хүүхэн заяаны цулбуур хоёр тийш даялана.

Хорвоод хавар дөхөөд хангай ногоорох ойртохуйд

Хүмүүний араншин хуйсагнаж чигийг олохгүй дальбилзана...

Бодол ухааны самсаанд борооны чиг ханхлаад

Борог хөтлийн гүвээ холдож ойртож зэрэглээтнэ

Буйдхан хайрыг хүсэвч хясал нь бас дийлээд

Буцааж болохгүй хугацааг бооцоонд тавин уралдах мэт...

Залбирал...

http://sl.blog.gogo.mn — Fri, 5 Feb 2010 12:46:44 ULAT

Хааяахан ч болов халуун дулаан хайрын тухай, халамж энэрлийн тухай... дөлтэй цучил дурлалын тухай, дөлгөөн намуухан сэтгэлийн тухай бодол зурс хийн зулайд цухалзахад гэнэн танхил насны, гэмгүй ариухан, тансар хилэн мөчүүд гэрлийн тусгалд ойсон мэт ар дагзанд сүүдэр буулгана.

Д. Батбаяр гуайн "Залбирал" өгүүллэгийг уншив. Өмнө нь нэгийн зэрэг уншиж байсан ч тэр үед тэгтлээ их ухаарч уншаагүйнхээ учрыг олж эс чадаад багахан харамсав.

Хэн нэгнийг хайрласныхаа төлөө өөр нэгний төлөө залбирч бас хайрлаж болдгийг... сэтгэлдээ үргэлж залбирал тээх нь хүнийг хичнээн гэгээтэй болгодгийг.... эсрэг ч биш, эерэг ч биш дүрүүдийг учруулсан, урт ч биш, богино ч гэж хэлж боломгүй энэ л өгүүллэгээр гайхалтай илэрхийлж...

Хүн бүхний хувьд дурсамж эргүүлэхэд.......

"- Чи жаргалтай байсан байх даа гэхэд нь Бүжин,

- Жаргалтай нь ч юу байхав, юутай ч сайхан л байж.

- Чиний байдлыг хархаад жаргалтай л байсан юм шиг харагдаж байна.

- Магадгүй ээ магадгүй. Хүн ер нь жаргалаа үнэлж чадах биш дээ....."

..... Хайраас өөр тулах цэггүй болчихсон нэгний хувьд хайртай хүн нь жинхэнэ амьдралын учир утга нь... Түүнийгээ алдахгүйн тулд хайртай хүнийхээ хайрлаж байгаа хүнийг ч гэсэн хайрлаж, сайн сайхан яваасай гэж залбирна гэдэг асар их тэвчээр бас зориг.... хүний сайхан сайхан бодол залбирал бидний биед мэдрэгдэж... залбирлыг залбирлаар хариулахаас өөр мэдрэмж бидэнд төрдөггүй гэнэ....

..... Бусдад амлалт өгч, өөрийн хэлсэн үгэндээ хүрсний үр дүн нь юу байдаг бол....

Бидний мэддэг хэрнээ огт санадаггүй тэр л учир утгуудыг энэ л өгүүллэгт шингээчихэж....

Бодлын минь үзүүрээс будан татуулж, буцаад л шувуу болчихсон мэт мэдрэмж төрүүлсэн нандин үгс.....

"...хайр сэтгэлийн хамгийн сайхан үе нь хайртай дуртайгаа илчлэх үе юм шиг атлаа үгүй юм билээ. Хайр сэтгэлийн хамгийн сайхан үе бол бие биеэ хүсээд байгаа нь мэдрэгдээд байгаа хэрнээ бие биедээ юу ч хэлж ярихгүй байх үе юм билээ...."

Тансаг нандин.... гар хүрч боломгүй ариухан мэдрэмж... тэр үе жинхэнэ хайр...

Эрээвэр хураавар бодлууд эрэмбэ дараалалгүй тархинд чихэлдэхгүй... эмхэлж цэгцлэхийг хүссэнгүй... ирсэн шигээ хэвээрээ л байг....

, тэгээд .

http://sl.blog.gogo.mn — Wed, 3 Feb 2010 16:08:36 ULAT

Би заавал амьдралын учир утгыг олох ёстой юу?

Яах гэж амьдраад байгаагаа, Амьдралын төлөө юу хийж байгаагаа хүртэл бүгдийг нь ойлгож ухаарсныхаа дараа үхэх ёстой юу? Ухаарч, ойлгож амжилгүйгээр энэ хорвоог орхих болчуул харамсах ёстой юу?

Үр хүүхдийнхээ төлөө амьдраад байгаа гэх мөртөө үнэндээ тэд минь хувь төөрөг, зурсан зурлагаараа л амьдрах байтал бид тэдний төлөө санаагаа чилээн, үхтлээ зүтгэж байгаа нь насныхаа эцэст зовохгүй байхсан гэсэн хувьчхан хүслийн минь далд илрэл биш гэж үү?

Үнэндээ бүх зүйл дэндүү өрөөсгөл юм... Дэндүү харьцангуй...

Гэтэл өрөөсгөл гэж юуг хэлээд байгааг, харьцангуй гэж юуг тодорхойлоод байгааг бас л мэдэхгүй. Мэддэг мөртөө мэддэггүй хамгийн түгээмэл сэдэв....

Нэг тийм гэхийн тэмдэггүй хоосон мэдрэмж... хонгилоор алхахад гарах хөндий дуу чимээ... хэнхдэг хавьцаагаас минь хүнгэнээд байх юм.

Бүх зүйлийг ойлгох гэж зүтгэхээс.... өчүүхэн юмны учрыг ч болов олох гэж хичээхээс.... Хамаагүй юм шиг мөртөө хамаатай зүйлд санаа зовохоос... Хэрэгтэй мөртөө хэрэггүй юм шиг тэр олон асуудлуудад эд эсээ барахаас.... залхаад, ядраад.... үнэндээ түүний хэлснээр бодол минь ядраад байх шиг...

Бодохсон гэж зүтгэхээр бодол минь ядраад цухуйхгүй байна. Санаагаа зовоохсон гэхээр л санаа минь цуцаад цухалзахгүй юм.

Голын ус учиргүй хөлдөөд... гөлийж, гялтайсан үзэсгэлэнт мөс болохыг хараад сэтгэлээ би тийм л байлгамаар.

Юу бичээд байгаагаа... юу бичмээр байгаагаа ч үл ухаарна.... дуусгасан нь дээр бололтой.....

нэг алхам...

http://sl.blog.gogo.mn — Fri, 29 Jan 2010 17:02:22 ULAT

Хяхатнан чихраад дуу гаргах хаалганы

Хоолой нь сөөгөөд нам гүмхэн

Хуучирсан модны эхүүн үнэр сэнгэнэхэд

Хажуугаар зөрөх сүүдэр манантахуй... нүдний үзүүрт ....нэг алхам

Хараа бүрэлзэж, ухаан бүдгэрэх орчин

Хаалганы цаана хүлээж байгааг би үл мэдэх

Хүн төрхтэй сэтгэл нэртийг нэвтрүүлэх хүслэн

Хөөрөн дэгдэж, ууршин замхрахуй... босго давах миний бие....нэг л алхам

шивнээ...

http://sl.blog.gogo.mn — Wed, 20 Jan 2010 17:51:08 ULAT

Араас чинь би тэврээд

Амьсгалаа цээжинд чинь шингээхсэн залуу минь

Амьсгалтай минь орших тэр л эд эс бүхэн

Аяа чамд хичнээн ээнэгшсэнийг... зүрхэнд чинь шивнээд ойж буцна...

Цоожтой ч юм уу....

Энгэрт чинь би тэврүүлээд

Энэ л залуу насаа үүрд тэнд үлдээхсэн

Эгэлхэн төрх болоод даруухан гоо сайхан минь

Эргэж хувиралгүй чамд дурласныг.... сэтгэлд чинь хавчуулах гээд л хоосон буцна....

Завсаргүй ч юм уу

бид....

http://sl.blog.gogo.mn — Tue, 19 Jan 2010 21:29:20 ULAT

Хашгираад л...... хашгираад л баймаар

Хаашаа эд вэ энэ сэтгэл

Харанхуй гэж эмээлгүй гэрэл цуурайттал хашгирмаар....

Хазаар нь үгүй амгай шиг...

Хамхуул юм шиг чиглэлгүй...

Хачин ч юм аа даа.... сэтгэл тээсэн бид...

Уйлаад л... уйлаад л баймаар

Учир нь ч олохгүй энэ амьдрал

Уйтгар гунигаа үүрд тээнэ гэж айлгүй инээмсэглэлээ дэвэртэл уйлмаар....

Учиг нь үгүй зүү шиг

Уржигдар юм шиг тодхон....

Уярмаар ч юм аа даа... ухаан тээсэн бид....

Сэвэлзээ....

http://sl.blog.gogo.mn — Fri, 15 Jan 2010 14:58:43 ULAT

Нүдээ аниад л нүүж одмоор

Нэг л намуухан наран ээгээд л....

Дээлээ нимгэлж даашинз намируулмаар

Даруухан дөлгөөхөн... салхин сэвшээд л...

Сэтгэл чавхдасаа хөглөөд сэмхэн аяз эгшиглээд

Салхин хээн дээр хараа бүжиж сэвшээ хаялан долгио нэмээд

Сэмхэн хайр, учрал дурлалын тухай өөртөө шивнэмээр

Сээвгэр заяандаа уянга товшин сэлүүхэн тийш алхалмаар...

хайр бас дурлал....

http://sl.blog.gogo.mn — Wed, 13 Jan 2010 22:39:14 ULAT

Хайрын талст бутран хагарч

Хэлтэрхий булан нь нүдэнд тороод л...

Хорвоо тэр чигтээ болор шиг гялтганах дор

Харалган ч гэлээ аз жаргалтай байгаадаа мансуурдагсан....

Хаалганы цаана юу хүлээж байгааг

Хайр...... ирэхдээ хэлээд өгдөг бол

Хүний төлөө үүрэг хүлээлгүй

Хүслээрээ жаргаад л.... төгсгөлтэй нүүр тулна...

хөшиг дээрх хөнгөн хээ хүртэл хайранд мансуурсан мэт гялтганаад л....

хоромхон зуур шүү дээ тэр хайр чинь....

Дуун дугараатай хундага харшуулж

Дурлалын очинд халуу шатахдаа

Дөлгөөхнөөр хоолой давах дарс

Дүрэлзсэн улаан биш байсныг үл анзаарам.... дуниартаад... л

Дүрээ нуусан багныхаа цаана

Дүүрэн..... гэгч нь шаналал тээснийг мэдсэн бол

Дурлалаас холуур чигээрээ алхалж

Дардан замнаж.... эцэст нь үхнэ....

дэрэн дээрх хос хээ хүртэл дурлалдаа шатаж буй мэт туялзаад л....

дулимагхан шүү дээ тэр дурлал..............

ёстой л болохоороо...

http://sl.blog.gogo.mn — Tue, 12 Jan 2010 23:25:05 ULAT

Амьдрал гэдэг нь ийм л хойно....

Би...

Алаг нүдээ аниад

Амьсгал юугаа түгжээд

Алгуур алгуурхан

Алхаж л байх ёстой юм шиг л.....

Урагшаа....

Хорвоо гэдэг нь ийм л хойно....

Би ....

Хос чихээ таглаад

Хэл амаа дараад

Хором хоромд бусдын явдлыг мартаж

Хороож л байх ёстой юм шиг...

Цаг хугацааг...

Уйлахсан...

http://sl.blog.gogo.mn — Mon, 11 Jan 2010 11:04:11 ULAT

Цээжээ эгшээж цурхиртлаа уйлахсан...

Цухуйгаад ирсэн нулимсаа сад тавин уйлахсан...

Цөн тогсон тэр л өдрөөс хойш санаанд минь тогтсон нуур

Цан татсан өвлийн мананд

Цайран цэлийж.... нэг л хөндий...

Цөм бүхлээр нь мартаад нэг... уйлахсан

Эхэр татуулан мэгшээд нэг уйлахсан...

Энгэрээсээ сүүний үнэрийг нь сэргэтэл уйлахсан

Эцэс төгсгөлгүй ээлжлэх жаргал зовлонгийн эргүүлгэнд

Эцэж цуцалгүй алхах гэсэндээ би

Эргэлдэх цаг хугацааны хөдөлгүүрт зохицон хурдлах л...

Энэ л бүхнийг мартаад... инээмсэглэл тодруулаад нэг.... уйлахсан

Гоморхол...

http://sl.blog.gogo.mn — Thu, 7 Jan 2010 21:02:50 ULAT

Хаалга хаагаад гомдол тээн зугтахдаа

Хаашаа ч хамаагүй явчихаж болох л байсан

Харин бодолд минь шургалсан түүнийг

Хайж очоод хайрч дааруулхыг хүсээгүй........гэвч...

Сэтгэлгүй ч гэлээ би чамд

Сэвлэгэнд минь хүрэхийг зөвшөөрчихсөндөө гоморхоно...

Итгэхгүй ч гэлээ чи надад

Эргээд ирээрэй гэж аминчлан гуйсан...

Хуруу дарам ховорхон мөчүүдэд

Би чамтай хамт байсан... хажууд чинь

Хэн нэгнийг хуурсан гэх сэтгэл минь гагцхүү

Чамайг надтай жаргахад саад болон торолзсон...

Шинэ боов...

http://sl.blog.gogo.mn — Wed, 6 Jan 2010 16:07:50 ULAT

Шинэхэн байгуулагдсан амралтын газрын шинэ жилийн баярт зориулсан хоолны менюг хэн нь ч юм, хаанаас ч юм авчраад миний ширээн дээр тавьчихаж...Хаях гэтэл хамт ажилладаг хүүхэн маань байж байг гэх нь....

Гэтэл үнэндээ их л нандин жортой меню байх нь тэр...

"Тогоочийн гараар барьсан шинэ талх"....

Их л хачин санагдана. Шинэ талх гэтэл тогооч нь гараараа барьчихсан байх...

За энэ ч тийм айхтар юм биш. Энэнээс долоон дор юм нь:

"Тогоочийн гараар барьсан шинэ боов" бас байдаг гэнэ....

Зөвөөр нь ойлгоод уншъя гээн ч нэг л эвгүй. Буруугаар нь ойлгож өөрийгөө баясгах нь илүү хялбар хөнгөн юм шиг байна.

Үүнээс өөр үгээр орлуулаад бичих боломжгүй болчихсон, үгийн баялаггүй улс гэж үү... Арай өөрөөр сэтгэж болохгүй гэж үү?

Хоосон...

http://sl.blog.gogo.mn — Mon, 4 Jan 2010 12:22:58 ULAT

Зүгээр л хов хоосон...

Зүрхэнд хайр байгаа мэт хоосон

Зүүдэнд үргэлж эргээд байгаа мэт хоосон...

Зүглэж чиглүүлээд байгаа ч баримжаа хоосон

Зүйдэлгүй, залгаасгүй ч гэлээ тэнгэрийн цаанаа хоосон...

Бүх зүйл хоосон...

Бодолд ухаан оршоод байгаа мэт хоосон

Бүхий л зүйлийг мэдрээд байгаа ч хоосон

Борогхон үдшээр хорогдоод байгаа мэт хоосон...

Буцаад ирэхэд угтах бүхэн хоосон....

Эргэн тойрон бүгд хоосон

Эрээнтэй амьдралд олуулаа мэт хоосон

Ээнэгшин дассан сэтгэл бас л хоосон

Эргэлдээд байгаа ч цаг хугацаа хоосон

Элээж хороож барахгүй ч энэ дэлхий бүүр хоосон...